“Do you
like white or brown” …
Hij had het natuurlijk over het brood, ik was ff niet mee.
Hij had het natuurlijk over het brood, ik was ff niet mee.
Het was een vroege start vandaag want er stond mij een
druk programma te wachten.
We reden richting Kaapstad via de “Chapmans Peak” route.
Volgens Lanoo’s reisboek zou dit een van de mooiste
kustwegen ter wereld zijn.
Onderweg zagen we net als bij ons opvallend veel
wielertoeristen.
Hier zijn ze een beetje meer gedisciplineerd dan bij ons…
“Chapmans Peak” route is inderdaad overweldigend mooi.
Boeddha, God, Allah of wie dan ook heeft hier zichzelf
overtroffen.
Het is adembenemend mooi, onbeschrijfelijk!
Rond de middag kwamen we in Kaapstad aan, op het eerste
gezicht een heel moderne stad.
Ik blijf het herhalen, geen papiertje of blikje afval te
zien, alles is hier zo schoon.
We hielden halt bij “Green market square” een
toeristische ambachtelijke markt.
Hier voor het eerst mensen die me aanklampten om iets te
kopen van hun verkoopstalletje.
Ik hield het dan ook snel voor bekeken en zocht ergens
een terrasje, waar ik rustig een pintje
kon nuttigen.
kon nuttigen.
Maar er was niet meteen iets te vinden omdat Green market
square zich in het zakelijke deel van
Kaapstad bevind.
Kaapstad bevind.
Onderweg werd ik 2 keer aangeklampt door hardnekkig lastige mensen, dit is een
grootstad en dit kan je natuurlijk verwachten.
De eerste kon ik na een tijdje kordaat afwimpelen door te
zeggen “Now it is enough, leave me alone”!
De tweede man was lastiger maar toen hij mijn arm vast nam
dan greep een veiligheidsagent meteen in, je ziet die mensen hier op elke hoek staan.
Een straatveger gaf de man dan nog een klop met de steel
van de borstel.
Alléé, dat heb ik dan ook meegemaakt … je leert daar mee
omgaan als je veel reist, maar het is toch telkens een beetje schrikken.
Toen ik aankwam bij de haven (Waterfront) had ik niet
veel tijd om er van te genieten want om 14h moest ik terug zijn aan Green
market square, daar zou de gids van de “township tour” mij opwachten, die Jaco
voor mij geregeld had.
Ik was dan ook maar net op tijd terug voor (nog) een
hoogtepunt van mijn reis.
Een fietstocht doorheen de sloppenwijken wat ze hier “Townships”
noemen, het zou een unieke belevenis moeten zijn.
Ik deed het eerder ook al in Bangkok.
Het is de ideale manier om het werkelijke leven in de
sloppenwijken van dichtbij te kunnen ervaren.
Blijkbaar was ik de enige deelnemer wat het dan nog meer
speciaal maakte.
Net zoals ik meerdere keren in India en Nepal deed zei ik
dat ik een freelance journalist ben, een leugentje om bestwil … want ik weet dan dat de gids zich nog mee inspant.
Eerst kreeg ik een superlange uitleg over de geschiedenis
van de townships en de werking van de community’s (gemeenschappen) en het sociale werk.
Er wordt hard gewerkt door de regering om de armoede te
bestrijden en dat merk je ook.
Daarna een 4 uur durende fietstocht doorheen de “Townships” met af en toe een stop, oa bij de “huisjes”, de openbare braai (BBQ) markt.
Opvallende stop was er bij de “schaapkop cooks”, daar mocht
ik proeven het vlees van een schapenkop …
niet echt smakelijk, maar je kunt dit natuurlijk niet weigeren …
niet echt smakelijk, maar je kunt dit natuurlijk niet weigeren …
Opvallend in de Townships, bijna iedereen heeft een auto … en blijkbaar wast men deze op zondag.
Jammer genoeg was de medicine men (plaatselijke
wonderdokter) niet thuis …
Een topper was de laatste stop waar de plaatselijke jeugd
samenkomt en feest.
Je kijkt je ogen uit!
Hier merk je niets van de “armoede”, je ziet rijen vol
met auto’s, sommige helemaal opgezet
met daartussen feestende jongeren, bier en sterke drank drinken en braai (BBQ) eten.
met daartussen feestende jongeren, bier en sterke drank drinken en braai (BBQ) eten.
Opvallend, je merkt niets van enige agressie, ik liep
daartussen als enige blanke, niet één
iemand die kwaad keek naar mij.
iemand die kwaad keek naar mij.
Integendeel ze wilden graag op de foto met mij.
Wat een ervaring!
Het was al laat toen ik terugkwam in het B&B waar ik
zou overnachten.
Daar de tijd beperkt is in Kaapstad reed Jaco mij meteen
naar “Signal Hill”.
We waren net te laat voor zonsondergang maar het zicht
was (ik val in herhaling …)
fe-no-me-naal.
fe-no-me-naal.