Deze morgen reden we verder langs de kustweg naar Kaap de Goede Hoop en Simon town zo’n 170 kilometer westwaarts.
Onderweg stopten we regelmatig bij idyllische plekjes
zoals bovenstaande victoriaanse badhuisjes in St James.
Lang de kust stond er een stevige wind en de zee is er
ook ruw. Je ziet er soms surfers bezig.
Op sommige plaatsen voelde de wind echt fris aan en was
er een sweater nodig.
Na mijn 1e souvenir gekocht te hebben op een leuk ambachtelijk marktje met fijne mensen reden we het "Kaap de Goede hoop/Cape point nationaal park" in.
Het uiterste zuid-westen van het continent Afrika.
Dit nationaal park mogen ze van mij gerust “ het mooiste
einde van de wereld” noemen
Schit-ter-ende vergezichten, wat een mooie natuur, dit is
echt fenomenaal om te zien/beleven.
Een foto kan niet weergeven wat je ziet met het blote
oog.
Ik ondernam de anderhalf uur durende klim naar de
vuurtoren en de top van de berg.
Bovenaan kon je amper stilstaan van de hevig wind- en
windstoten, ik schat uitschieters tot 160km/u.
Daarna reden we ver het nationaal park in voor de
verplichte stop bij het gekende uiterste zuid - westelijke punt
Kaap de Goede Hoop.
Kaap de Goede Hoop.
Daar was het dringen tussen de Koreanen en opvallend veel
Indiërs/Pakistaners om een degelijke foto te kunnen nemen bij het welgekende
bord.
Het was al laat in de namiddag toen we terug aankwamen in
Simonstad.
Waar ik als afsluiter van de dag “Boulders beach” ook
gekend als pinguïnstrand had gepland.
Ik overnacht vanavond in “Hotel Central”, een authentiek
hotel uit 1828, hier lijkt de tijd te hebben stilgestaan.
Het woord wifi kennen ze hier dus niet …
De volgende 2 dagen kondigen zich aan als supervolbezet.
Cape town/Kaapstad en omgeving staat namelijk op het
programma.
