Het is de gewoonte geworden dat ik als (een van de) laatste(n)
aan boord van het vliegtuig stap.
Ik snap niet dat het mensen soms langer dan een uur
bezweet/gestresseerd in de rij staan te wachten.
Ik blijf gewoon rustig zitten tot de laatste persoon de
balie voorbij is om in te stappen.
Dit keer had ik het genoegen om naast een (knappe)
moslima te mogen zitten in het vliegtuig, maar toen ik mijn plaats aan het raam
innam verwisselde ze steevast plaats met haar man …
Het zal zeker aan mijn pasgekochte eau de toilet gelegen
hebben? …
Egyptair is zeker niet top.
Ik vond het vliegtuig oubollig, krap en vooral vuil (you know Geerts hate dirt).
Ook nog nooit meegemaakt, geen alcohol te verkrijgen,
zelfs geen glas wijn …
Tijdens de wachttijd in Cairo ervaar ik het eerste vakantiegevoel.
Door aan de bar in de luchthaven met een super grote
Heineken in de hand gewoon mensen aan te spreken.
Where
you come from? Where you going to?
En op deze manier start je een leuk gesprek, dit zou ik thuis in Vlaanderen nooit spontaan doen, vreemd toch?
En op deze manier start je een leuk gesprek, dit zou ik thuis in Vlaanderen nooit spontaan doen, vreemd toch?
Zondag 19/10 Cairo –Johannesburg (Zuid Afrika)
De aansluitende nachtvlucht naar Johannesburg verliep
voorspoedig, toch terug jammer dat je
een verrekijker nodig hebt om het beeldscherm te zien.
Egypair hoeft in de toekomst voor mij niet meer, het is
even duur zoals de andere maatschappijen maar de service is echt beneden peil.
Vroeg in de ochtend en doodmoe nam ik na aankomst in
Johannesburg het shuttlebusje richting airport hotel.
Het is momenteel lente in Zuid Afrika en de temperatuur
is ‘s morgens al heel aangenaam, een graad of 25 schat ik.
In de namiddag had ik in het hotel een lunch met Charlene
en een heel aangename babbel.
We hadden natuurlijk heel veel bij te praten na al die
jaren.
Ik had voor Charlene en haar familie allerlei Belgische
specialiteiten meegebracht wat ze zeer apprecieerde.
Jammer dat ik in Brussel een aantal bieren heb moeten wegwerpen omdat mijn koffer te veel woog.
Jammer dat ik in Brussel een aantal bieren heb moeten wegwerpen omdat mijn koffer te veel woog.
Nadat Charlene terug naar haar woonplaats in Potchefstroom
was vertrokken was het voor mij hoogtijd om wat uit te rusten, lekker in het heerlijk
brandende zonnetje.
Morgen reis ik door naar het uiterste zuiden van Zuid
Afrika, ik ben super benieuwd!